Jan 23

Brrrrr…….

Ja, dat is weer even koud; terug in Nederland! Maar niet voor lang, want dit weekeind vertrek ik weer naar de warme woestijn(wind) van Qatar. Maar ach, winter heeft ook zijn charmes. Zo kan ik zaterdag nog mooi thuis voor de buis mijn dorps- en clubgenoot Hein Otterspeer aanmoedigen die deelneemt aan het WK Sprint. En daar loop ik dan weer helemaal warm voor!

Op Gran Canaria heb ik niet kunnen genieten van de mooie stranden, maar wel van de zon en de mooie beklimmingen. We hebben behoorlijk wat uren gemaakt, maar zoals je op onderstaande foto kunt zien, kon ik daar zelfs na twee weken nog om lachen.

Ook heb ik tijd gehad om mijn site weer bij te werken, het wedstrijdprogramma is weer up-to-date. Ook vind u bij ‘Media’ nog wat nieuwe filmpjes, interviews en columns.

Jan 15

Gran Canaria

Mijn nieuwe karretje op 1000 meter. Klim-proof getest dus!

Al ‘n week verblijf ik met het nationale team op Gran Canaria. Met acht meiden verblijven we hier twee weken om nog verder aan de conditie voor komend seizoen te werken. Net als in Zuid-Afrika maken we hier veel uren, maar dan vooral bergop. Omdat Gran Canaria een vulkanisch eiland is er ook eigenlijk weinig keus! Bijna elke dag trappen we wel zo’n 1500 tot ruim 3000 hoogtemeters weg. Met mijn nieuwe Giant gaat dat trouwens prima! Ik voel me in elk geval prima en de conditie gaat zeker de goede kant op. Dat mag ook wel want over twee weken staat de eerste koers al op het programma. Net als de afgelopen jaren zal ik ook nu begin februari mijn seizoen starten met de Ronde van Qatar. Zie onderstaande nieuwsfeitjes…

Rabovrouwen voor Ladies Tour of Qatar De vrouwenformatie van Rabobank rijdt de eerste officiele wedstrijd uit de historie van het team in de Tour of Qatar van 1 tot en met 3 februari. Dan zijn de kopvrouwen Marianne Vos en Annemiek van Vleuten nog niet van de partij, wel zijn uit ons land Iris Slappendel, Rebecca Talen en Roxane Knetemann present. Samen met de Duitse Sarah Düster, de Australische Lauren Kitchen en de Belgische Liesbet de Vocht vertegenwoordigen zij Rabobank in deze etappewedstrijd, die in het verleden gewonnen werd door onder anderen Kirsten Wild en Ellen van Dijk.

Rabobank leidt in UCI-ranking voor vrouwen De Rabobank-vrouwenformatie gaat 2012 in als leider van de UCI-ploegenranking, die vandaag door de internationale wielerbond bekend werd gemaakt. Achter Specialized-Lululemon (de ploeg van Ellen van Dijk en Ina-Yoko Teutenberg) staat ook

het Nederlandse AA Drink-Leontien.nl hoog in de ranking als derde. De andere Nederlandse ploegen staan buiten de top-10: Dolmans-Boels is elfde, Skil-1t4i dertiende. De beste tien ploegen van de wereld moeten door alle topwedstrijden worden uitgenodigd, de beste twintig teams rijden de wereldbekerwedstrijden.In de individuele stand leidt – uiteraard – Marianne Vos, bij de landen Nederland. De UCI meldt dat maar liefst 35 vrouwenteams zich als internationaal team hebben ingeschreven, dat is een record.
bron: wielermagazine.nl

 

Jan 7

Het nieuwe tenue!

Het nieuwe jaar is begonnen en dus een mooi moment om de officiële foto in mijn nieuwe tenue te posten! Hierbij ook twee artikels uit de Trouw en het AD als je die nog wilt nalezen. Nu mijn koffer weer pakken want de komende twee weken ben ik opnieuw op trainingskamp met de Nationale selectie, deze keer op Gran Canaria.  

Trouw_28-12-2011 

AD_20-12-2011

Dec 31

2012!

Bij deze wil ik al mijn supporters, volgers en kennissen bedanken voor hun interesse en enthousiasme afgelopen jaar en een gelukkig nieuwjaar wensen! Ik hoop ook in 2012 weer veel en vooral positieve ervaringen op mijn site te kunnen posten. En niet te vergeten een bedankje aan mijn eigen sponsoren; Van der Velden Wielersport, FysioFit en Autobedrijf D. Spek. Harrie met zijn brommer en Mark voor zijn massages en alle anderen die altijd voor mij klaar staan. Afgelopen week heb ik op het Omnisport in Apeldoorn voor het laatst in mijn Garmin-Cervelo trui gereden tijdens het NK achtervolging, waar ik zesde ben geworden. Vanaf 1 januari trek ik een Rabo-trui aan en ruil ik mijn Cervelo in voor een Giant! Laat het nieuwe jaar maar komen…

Gelukkig nieuwjaar! iris

Dec 19

Zuid-Afrika

Al weer bijna anderhalve week ben ik nu op trainingsstage in het Zuid-Afrikaanse Paarl. Met de Nationale Selectie zijn we hier weer neergestreken voor onze jaarlijkse vlucht uit het Nederlandse winterweer. En net als elk jaar is het hier weer heerlijk uren maken en genieten van de prachtige omgeving. Nog een paar dagen maar en dan moet ik alweer naar huis… Nog maar even genieten van het laatste trainingsblok dus!

Loes, Annemiek, Martine en ik op de beklimming van de 'Bains Kloof'

Dec 6

Verandering van koers

Als u het wielernieuws de laatste twee weken gevolgd heeft, dan zal het u niet ontgaan zijn dat er wat onzekerheid was over het voortbestaan van het Garmin-Cervélo vrouwenteam. Omdat ook ik hier geen duidelijkheid over had, was het de laatste weken stil op mijn website. Bij deze een korte update; eind november kreeg ik van Egon van Kessel te horen dat hij toch niet onze ploegleider zou worden komend seizoen, zoals wel was gepland. Dit was hem meegedeeld door Jonathan Vaughters, de general manager van Garmin-Cervélo. Een paar dagen (24 november) later kregen mijn ploeggenotes en ik een mail van onze huidige ploegleider, Theo Maucher, dat ons team nog niet was ingeschreven bij de UCI en de Britse Bond, wat voor 25 november moest gebeuren. Als reden hiervoor gaf Vaughters aan dat het budget van het vrouwenteam zodanig was ingekrompen, door het wegvallen van een grote sponsor enkele weken daarvoor, dat hij ons geen wedstrijdprogramma en dergelijke meer kon bieden. Ondanks dat alle rensters een doorlopend contract hadden zag het er naar uit dat de vrouwenploeg in 2012 niet meer zou bestaan. In eerste instantie hebben we zelf nog naar een oplossing gezocht om toch bij elkaar te kunnen blijven, maar het was te kort dag. We kregen te horen dat we vrij waren om naar andere ploegen te gaan. Ik kreeg al binnen twee dagen een telefoontje dat ik van harte welkom was bij het nieuwe Rabobank womens cycling team. Hier hoefde ik niet lang over na te denken, het is een geweldig mooie en zeer sterke ploeg. Nog twee dagen later ben ik al naar Valkenburg gereden om daar een week lang met mijn nieuwe ploeggenotes Limburg onveilig te maken. Omdat het echter niet duidelijk was hoe Garmin-Cervélo zijn contractuele verplichtingen na ging komen, kon ik tot vandaag niet officieel bevestigen dat ik in 2012 voor het Rabobank team uit ga komen. Vandaag ben ik officiëel voorgesteld op de ploegenvoorstelling in Utrecht!

Hoewel ik met heel veel plezier de afgelopen twee jaar bij het Cervélo Test Team en Garmin-Cervélo heb gereden (en ik mijn ploeggenootjes zeker ga missen!) is dat buitenlandse avontuur ten einde en ga ik bij het uithangbord van de Vaderlandse wielersport aan de slag. En daar heb ik zeker ook heel veel zin in. Na de in eerste instantie grote teleurstelling (en nog steeds vind ik het een slechte ontwikkeling voor het internationale dameswielrennen) heb ik snel de knop om kunnen zetten en kijk ik uit naar komend seizoen met de Rabo-meiden. Dus als u nu iemand in zo’n oranje-blauwe rabo-outfit door de Krimpenerwaard ziet fietsen, dan is het geen toerder maar gewoon Iris! Zie ook NOSSport.nl

Rabobank-Interpolis Womens Team (Sarah Duster, Rebecca Talen, Tatiana Antoschina, Liesbeth de Vocht, Ikke, Annemiek van Vleuten, Marianne Vos, Roxane Kneteman, Lauren Kitchen, Pauline Ferrand Prevot, Moniek van de Vorst, Thalita de Jong (ploegleider Jeroen Blijlevens)

Dec 6

Update column

Ook de laatste WielerRevue columns kunt u hier weer nalezen, als u ze gemist heeft!

Oct 7

Tot zo ver, de vakantie!

Na een rustperiode van 2 weken heb ik van de week mijn eerste trainingen voor het nieuwe (baan)seizoen alweer gehad. Een ultra-korte rustperiode dus, maar wel ben ik eindelijk weer eens écht op vakantie geweest, want dat was ook alweer jaren geleden. Vijf dagen Rome; Ultra-leuk! Toen ik voor de vierde keer dit jaar op het Leonarda da Vinci airport in Rome landde, was het de eerste keer dat ik nu eens echt Rome ging zíen. En veel gezien hebben we, na 2 dagen kon ik al niet meer fatsoenlijk lopen van de spierpijn! Dat is toch heel wat anders als fietsen… Gelukkig waren er genoeg gelati’s, tijd en redenen om regelmatig neer te ploffen. Met frisse moed de Hollandse polders dus weer in!

Sep 22

Column: Gezocht: Commentator met kennis van zaken

Ik ben er niet bij en daarom wil ik het ook niet zien. Hoe rot het ook is om niet geselecteerd te worden voor het WK, de wedstrijd op tv kijken is nog erger. Ten eerste omdat je je constant realiseert wat je mist. Ten tweede omdat je dan (of je het wilt of niet) het geleuter van twee zeer onkundige commentatoren moet aanhoren. Ik ben natuurlijk geen expert die al honderd jaar in het vak zit maar om de mannen van de NOS (of nog erger; Eurosport!) aan een beetje ‘inside information’ te helpen geef ik hen bij deze alvast mijn voorbeschouwing.

Te beginnen bij de Nederlandse afvaardiging: Martine Bras is waarschijnlijk degene waarbij de meeste wenkbrauwen opgetrokken worden. Haar Belgische tongval doet anders vermoeden, toch beschikt ze wel over de juiste documenten om voor Nederland uit te komen. Niet bepaald een renster met een grote motor maar wel een hardnekkige aanklamper die er vervolgens nog een fel sprintje uit kan persen. Loes Gunnewijk is daarentegen een en al motor. Zet haar op kop en de wedstrijd is in no-time weer geneutraliseerd. Daarnaast neemt deze ouwe tukker een pak aan ervaring mee. Chantal Blaak kende een zeer wisselvallig seizoen maar weet altijd op de juiste momenten een geweldige vorm tevoorschijn te toveren, waarschijnlijk zal ze in Kopenhagen dus minstens net zo sterk voor de dag komen als vorig jaar op het WK. Lucinda Brand is de Benjamin van het stel en zal haar WK-debuut maken. Een jonge hond zonder angst!  Blaffen is zeker iets waar Kirsten Wild goed in is, maar dit WK zal ze een underdog zijn. Na een succesvol baanseizoen was haar wegseizoen magertjes, maar dit kan allemaal recht gezet worden in Kopenhagen. De ogen van de concurrentie zullen echter gericht zijn op Annemiek van Vleuten en Marianne Vos. De eerste heeft pijlsnel haar weg naar de wereldtop gemaakt, de tweede is nog een klasse beter dan de wereldtop. Samen goed voor het winnen van 6 van de 9 wereldbekers dit seizoen! Beiden zijn tactisch sterk, sluw, snel, meesteressen in het afzien (en anderen laten afzien) en perfect op elkaar ingespeeld. Als hier geen kampioene tussen zit!

En dan nu de concurrentie: Emma Johansson zal de favoriet zijn van het Scandinavische publiek. Ze zal zoals gewoonlijk Vos als een schaduw volgen maar zal nog wel iets moeten verzinnen om haar voorbij te kunnen steken op de finishlijn. Altijd sterk zijn Ina Yoko Teutenberg, Nicole Cooke en Giorgia Bronzini (waarschijnlijk zullen de heren commentatoren wat lullige opmerkingen plaatsen over hun looks, wat ik persoonlijk nogal kinderachtig vind. Het mannenpeloton bestaat (helaas) ook niet enkel uit Thor Hushovds). En dan kan ik nog wel een tiental rensters op noemen die op dit parcours voor het podium mee kunnen doen (maar ik wil ook niet alles voorzeggen). Over het parcours worden vaak de meest onzinnige opmerkingen gemaakt. Laat ik het zo zeggen; na tien rondes voelt het heel anders dan na één ronde leuterend en op je gemak. Mijn topfavoriet is Marianne en ik hoop van harte dat ze na zo’n geweldig seizoen en vier jaar op rij zilver nu weer die regenboog pakt. Een totale verassing lijkt mij echter ook een mogelijkheid op dit parcours. Mochten de heren commentatoren meer (sappige maar wel juiste achtergrondinformatie) willen weten dan mogen ze mij altijd bellen. Ook als ze de namen nu eens juist willen uitspreken!

meer columns: zie hier

Sep 22

Einde seizoen

Ondertussen ben ik alweer een weekje aan het genieten van mijn ‘winterstop’ dus hierbij snel een korte update. Na de Ardeche zijn we met een gedeelte van de ploeg meteen doorgegaan naar de Giro della Toscane. De meeste ploeggenoten hadden hier hun laatste voorbereiding op het WK. Ikzelf was niet erg gemotiveerd om van start te gaan in Toscane, maar zonder mij hadden ze niet genoeg rensters en dus had ik geen keus. Het seizoen is echter erg lang en druk geweest en tijdens de laatste dagen in Ardeche voelde ik al dat mijn lichaam behoorlijk uitgeput was. Twee dagen rust tussen deze etappekoersen waren dan ook niet genoeg. In de ploegentijdrit van 5 km op de eerste avond voelde ik me nog prima maar de dag daarna was het al niets meer. Op de derde dag had ik er genoeg van. Ik voelde me als een uitgeknepen vaatdoek en met mijn hoofd was meer bij vakantieplannen dan bij de wedstrijd. Na 110 km wedstrijd ben ik bij de eerste finishdoorkomst op Volterra afgestapt.

Misschien niet zo’n erg leuk einde van mijn seizoen, maar ik had hier wel een beetje op gerekend. Verder kijk ik redelijk tevreden terug op dit jaar. Ik reed een behoorlijk constant seizoen en kende alleen tijdens de voorjaarklassiekers een mindere periode door mijn verzwikte pols. Wel miste ik een paar uitschieters die maken dat je met wat meer voldoening terugkijkt. Na een weekje rust kijk ik in elk geval alweer uit naar volgend seizoen. Ik had net als de meeste van mijn ploeggenoten een twee-jarig contract getekend bij Garmin-Cervélo en dus blijft alles voor volgend jaar redelijk hetzelfde. Deze winter heb ik wel een nieuwe uitdaging; de ploegenachtervolging op de baan. De trainingen hiervoor beginnen al begin oktober en dus is mijn winterstop niet zo lang dit jaar!

Sarah (stagair), ik, Lucy, Lizzi en Carla in Toscane (foto: CJ Farquharson)