Iris Slappendel

Na een drukke voorjaarscampagne heb ik mogen genieten van een weekje rust. Een paar dagen de fiets in de schuur laten staan en tijd om af te spreken met familie en vrienden. Daarna mijn koffer weer gepakt en naar Italië afgereisd met de Nationale selectie. Van 4 tot 20 mei verblijf ik samen met  Anna van der Breggen, Loes Gunnewijk, Annemiek van Vleuten, Marianne Vos,  Martine Bras, Adrie Visser, Chantal Blaak en Sabriena Stultiens (die zich later bij ons aansluit) in het bekende hotel Zi Martino in Castagneto Carducci, waar we de afgelopen jaren altijd in maart zaten met de nationale selectie. In eerste instantie zou ik aansluitend op dit trainingskamp van 18 tot 23 mei de Tour du Languedoc-Roussillion rijden in Frankrijk, maar die is op het laatste moment afgelast. Daarom blijven we nu wat langer in Toscane en rijden we op 20 mei de GP Cornaredo.

zo ziet pech eruit...

Hoewel het qua weer meer herfst lijkt, heb ik vandaag met de Omloop van Borsele mijn voorjaarscampagne afgesloten. De afgelopen weken voelde ik mij super goed, wat in de Energiewachttour tot een zesde plek in het algemeen klassement leidde maar vandaag en vorige week niet tot een mooie uitslag helaas. Vorige week in de Ronde van Gelderland was ik wel constant attent, maar had mijn ploeggenote Tatiana het geluk om in de goede slag te zitten. Vandaag in Borsele was ik nog meer gebrand op een mooi resultaat en daarom was ik ook blij dat ik meteen in de eerste kopgroep zat, dat later ook de beslissende bleek te zijn. Het slechte weer maakte de wedstrijd tot een waar slagveld en na 15 km lag het peloton al helemaal aan stukken, waaruit op dat moment ik met nog zes rensters wegreed. We hadden al snel een voorsprong van een halve minuut, maar 20 km verderop reed ik lek en waren mijn kansen gezien! Super balen natuurlijk. Terug in het peloton besloten mijn

Rabobank op kop

ploeggenoten en ik snel dat we op kop moesten gaan rijden en toen het gat met de kopgroep geslonken was tot 15 seconden probeerden we de sprong te maken. Sarah lukte dit en zo hadden we toch weer een raborenster van voren. De groep bleef vooruit, Ellen van Dijk (Specialized Lululemon) won de sprint van de groep en Sarah werd 3e. Met een beetje dubbel gevoel sluit ik dus het eerste deel van dit seizoen af. Mijn vorm was, zeker de laatste maand, heel goed, maar alleen in Gent-Wevelgem mocht ik het podium beklimmen. Nu heb ik een korte rustperiode waarna ik mij in Italië weer ga voorbereiden op de rest van het seizoen.

foto: CJ Farquharson

Vijf dagen koersen in Groningen is voor het Rabobank Women Team en mijzelf goed uitgepakt. Ik was gebrand om hierzelf een goede prestatie neer te zetten en dat waren mijn ploeggenotes ook! Woensdag gingen we van start met een tijdrit over 15 km in Appingedam. Gezien enkele opstartproblemen (geen tijdritpak) en het feit dat de eerste tijdrit van het jaar altijd even wennen is was ik tevreden met een 15e plek in een internationaal topveld. Met Marianne op de derde plek hadden we ook meteen een goede kans in het algemeen klassement. De dag daarop gingen we dan ook strijdlustig de wedstrijd in waarbij we met de wind een goede medestander hadden. Halverwege de wedstrijd zetten wij het samen met de meiden van Skill-Shimano op de kant en aangezien de harde wind in de open vlakten rond Groningen vrij spel had was er snel een schifting gemaakt. Met 22 rensters bleven we vooruit en aangezien de nummer 1 en 2 van het klassement de slag misten kon Marianne meteen de leiding in het klassement pakken. In de finale probeerden we om de beurt weg te komen maar we gingen toch sprinten in Bad Nieuweschans. Teutenberg won hier en Marianne werdt derde. Op vrijdag was er minder wind en hebben we vooral in de bonificatiesprints seconden gesprokkeld met Marianne. De etappe eindigde in een massasprint die opnieuw gewonnen werd door Teutenberg met deze keer een tweede plek voor Marianne. Zaterdag kregen we twee etappes voor de kiezen; ‘s morgens een etappe over 70 km en ‘s middags een ploegentijdrit. Toen we zaterdagochtend uit het raam keken was het meteen duidelijk dat de ochtendetappe zeker zo belangrijk zou gaan worden als de ploegentijdrit. Het was koud en er stond vooral heel veel wind! Vooraan staan dus bij de start en meteen doortrekken was ons plan. Goed ingeschat, want binnen 5 km was het peloton compleet uiteen geslagen en waren we vooraan met nog maar 11 rensters over. De samenwerking was goed en binnen een mum van tijd liep onze voorsprong minuten uit. Helaas misten Marianne en ik meer ploeggenotes in deze eerste groep en moesten we samen Marianne’s gele trui verdedigen. Het leek er echter op dat iedereen vrij moegestreden was in de kopgroep want veel aanvalen bleven uit. Alleen Kirsten Wild wist in de laatste km’s te ontsnappen maar omdat zij geen bedreiging was voor het klassement was dat niet zo erg. In deze pittige etappe had ik een aardig jasje uitgedaan en keek ik niet echt uit naar de ploegentijdrit… ‘s Middags kon ik duidelijk merken dat de benen behoorlijk leeg waren. Toch reden we een heel behoorlijke ploegentijdrit en finishte we achter Specialized-Lululemon en Green Edge als derde. Maar onze 1.13 min achterstand was wel te veel om het geel vast te houden, die verhuisde van Marianne naar de schouders van Ina Teutenberg. In de laatste etappe stond er weinig wind en hadden we besloten de goede klasseringen in het klassement van Marianne en mijzelf veilig te stellen en de andere meiden konden voor hun kans gaan in een kopgroep. Deze werd door Sarah gegrepen, zij eindigde als derde in een kopgroep van acht. Wij finishten in het peloton. In het klassement veranderde er dus niets; Teutenberg won voor haar ploeggenote Ellen van Dijk en Marianne werd derde. Ikzelf eindigde als zesde. Een mooi resultaat in deze sterk bezette etappewedstrijd! Leuk was het ook dat RTL 7 elke dag een samenvatting maakte die je hier nog terug kunt zien. Maandag avond 9 april rond middernacht worden alle etappes nog eens herhaald op tv. Bekijk hier de complete uitslag.

Het hoort nu eenmaal bij de sport, maar dat maakt het niet minder zuur. Mijn ploeggenoten en ik hadden ons veel voorgesteld voor van de Ronde van Vlaanderen, maar de koers verliep helaas niet lekker voor de ploeg. Zaterdag moest topfavoriete Marianne Vos zich ziek afmelden. Tijdens de wedstrijd gisteren was er pech voor Annemiek en mijzelf. Na veertig kilometer barstte de koers op de Paddenstrtaat los. Kort daarvoor had ik een lekke band en kort erna tot overmaat van ramp ook Annemiek van Vleuten. “Het was op dat punt chaos in het peloton. Het duurde te lang voor ze konden wisselen en toen was de koers voor hen gelopen”, treurde ploegleider Jeroen Blijlevens. Het sierde de ploeg, dat men snel probeerde om te schakelen. Liesbet de Vocht ging met drie anderen aan de haal, maar het kwartet reed maar vijftien kilometer voor het peloton uit. Pauline finishte in de eerste groep als 11e maar voor deze groep reed Judith Arndt met haar medevluchter Kristen Armstrong naar de overwinning.
Ik moest wel even slikken toen ik na een mislukte poging om terug te keren in het peloton in moest zien dat ik in de Vlaamse hoogmis mijn goede benen niet zou kunnen tonen. Nu de knop weer omzetten want er komen nog meer mooie wedstrijden. En al snel, want komende woensdag tot en met zondag staat de Energiewachttour in Groningen op het programma.

Zondag 25 maart was een mooie dag voor de Rabo-dames. Hoewel we onze moesten opsplitsen in twee teams, één voor de wereldbeker Trofeo Binda in Italië en één voor de Belgische wedstrijd Gent-Wevelgem gingen we allebei met een mooie prijs naar huis. Want terwijl Marianne Vos naar haar tweede opeenvolgende zege in de WB soleerde kon ik in Wevelgem mijn eerste podiumplaats van het seizoen pakken!

Het was een mooie wedstrijd en hoewel we met slechts vijf rensters (de meeste ploegen waren met acht gestart) numeriek in de minderheid waren, konden we toch onze stempel op de koers drukken. Na de start in Middelkerke reden we naar 30 km ‘de Moeren’  in en daar probeerde we met de wind op de kant de eerste forcing te maken. We kregen hulp van enkele Skill rensters en zo wisten we het peloton uit te dunnen naar zo’n 50 rensters. Het weer was echter ‘te mooi’ en daarom kwam net voor de heuvelzone weer een grote groep terug. Vervolgens probeerden we met een groepje weg te komen wat Liesbet meteen op de Baneberg lukte in het gezelschap van Lizzie Armitstead. Na de Kemmelberg was ook het peloton gebroken en op de laatste klim, de Monteberg sprong ik hieruit weg op zoek naar de koploopsters. Ik kreeg twee rensters mee, Daams en Nostvold en iets later nog Kirsten Wild. Liesbet had helaas op de Kemmelberg bij Armitstead moeten lossen en toen we haar oppikten hebben Liesbet en ik met hulp van Nostveld (Hightech) geprobeerd het gat naar Armitstead te dichten. De Britse had echter een superdag en kwam niet meer binnen ons bereik, ze won dus na een knappe solo van 30 km. In de laatste kilometers met het peloton op onze hielen vielen Liesbet en Wild nog weg uit onze groep. Ik sprong in de laatste km weg om de tweede plek veilig te stellen. Met Jessie Daams als derde stond ik dus met twee van mijn oud-Garmin-Cervelo ploeggenootjes op het podium (die nu beide bij AA Drink rijden), dat was dan wel weer leuk!

Met een tevreden gevoel kijk ik dus terug op deze wedstrijd waar ik in elk geval mijn goede gevoel van de laatste weken bevestigd zag worden in een mooie podiumplek, goed teamwork en een mooie nieuwe wedstrijd die zeker een aanwinst is op de vrouwenkalender!

Champagne! foto Cor Vos ©2012

Het is ondertussen een bekend adres; Zi Martino. Na een heel aantal jaren met de nationale selectie voor mijn laatste voorbereidingsperiode in dit gezellige familiehotel in Toscane verbleven te hebben, zijn we er dit jaar met de Raboploeg neergestreken. En zulk goed weer als afgelopen anderhalve week hebben we volgens mij nog nooit gehad. De lente is ook in Toscane gearriveerd en dat maakte het heerlijk trainen. Goede omstandigheden dus om de laatste puntjes op de i te zetten voor de komende wedstrijden; zondag aanstaande kunnen we meteen in Gent-Wevelgem zien hoe we ervoor staan. In tegenstelling tot voorgaande jaren heb ik ervoor gekozen om de WB Alfredo Binda in het noorden van Italië aan me voorbij te laten gaan omdat er dit jaar voor het eerst op dezelfde dag een vrouweneditie van Gent-Wevelgem wordt verreden. Een wedstrijd die waarschijnlijk wat beter bij mij en de komende wedstrijden past. Zondag de 25e strijd de Rabo vrouwenploeg dus op twee plekken voor de overwinning; in Italië en België!

De ploeg bij 'Zi Martino'

Voorafgaand aan het trainingskamp hebben we in het Duitse Büttchen een aërodynamicatest gehad met onze nieuwe tijdritfiets om de houding op de fiets nog verder te optimaliseren. In Toscane hebben we onze nieuwe fietsen goed kunnen testen en ploegentijdrittraining gedaan. De Giants zien er niet alleen gaaf uit maar rijden ook behoorlijk strak al zeg ik het zelf!

Onze nieuwe tijdritmachines van Giant

foto: Anton Vos/Cor Vos

Met de Omloop het Nieuwsblad is gisteren het wielerseizoen echt begonnen! In tegenstelling tot voorgaande jaren werd de wedstrijd wel verreden onder bijna lenteachtige omstandigheden. Maar het parcours op zich zorgde evengoed voor een zware wedstrijd. Ik voelde me goed maar op de Côte de Trieu ging het iets te hard toen een groep van 10 rensters daar wegreed met daarbij mijn ploeggenoot Pauline. Ik zat een poosje met een groepje van 5 in de achtervolging maar toen andere groepjes aansluiting bij ons vonden was de samenwerking weg en de kopgroep gelopen. De wedstrijd werd knap gewonnen door Loes Gunnewijk (GreenEdge) voor Ellen van Dijk en Trixi Worrack (Specialized Lulumon). Ik finishte als 26e in een pelotonnetje van 20 vrouwen op 2 minuten van de winnares. Dat moet nog wel wat beter kunnen de komende weken en daar zijn in elk geval voldoende mogelijkheden voor met komende week onder andere de GP Samyn en Omloop het Hageland.

Tevreden ploeg na de finish